Tagarchief: praktijkverhaal

Boos op mezelf

Boos op mezelf

85cad367-0c38-4cc6-8f03-6eb73f8a6a11Alweer begon de Shetlander haar te bijten. Ik baalde ervan. Weer zo’n pony die te vaak uit de hand gevoerd krijgt en daardoor steeds in handen en jaszakken bijt. Ik had het kunnen weten bij die Shetlanders!

Mijn cliënte lijkt er niet eens zo van onder de indruk, maar het kan natuurlijk wel gevaarlijk worden. Dan kijk ik nog eens goed. De pony heeft zijn oren plat in de nek. Hij bijt niet echt, maar hij dreigt wel. Hij ontbloot zijn tanden en hapt richting de buik en benen van Ramona.

Ik besluit in te grijpen en haal ze uit elkaar. Ramona komt naar mij toe. De pony rent bokkend door de paddock, proest eens flink en komt dan achter mij staan. Lees verder

Deel:
facebooktwitterlinkedinmail

Praktijkverhaal #MeToo

#MeToo

“Ik wil leren om mijn grenzen beter aan te geven.” antwoordt Lisanne op mijn vraag wat ze wil bereiken met de paardencoaching. “Ik heb een burn-out gehad. Nu wil ik voor eens en altijd lerMeTooen om voor mezelf op te komen en nee te zeggen.”

Lisanne komt op mij over als een rustige, vriendelijke dame. Een beetje verlegen zelfs. Ze kijkt me niet aan tijdens het praten, in plaats daarvan kijkt ze naar het paard die ze op zijn hals aait.

Haar woorden klinken hard, haar lichaamstaal is zacht. Meent ze wel wat ze zegt?

Ik besluit eerst maar eens te kijken wat er gebeurt als ze met het paard aan de slag gaat. In mijn ervaring geeft het paard meestal ook wel aan of ‘grenzen’ een thema is of niet.

Lees verder

Deel:
facebooktwitterlinkedinmail

Het muurtje van Laura

Het muurtje van Laura

Muurtje_van_Laura“Ik vind het eigenlijk wel fijn hier achter mijn muurtje,” zegt Laura tegen mij als we erover hebben gesproken dat ze de mensen in haar omgeving onbewust op afstand houdt. Het paard had haar een spiegel voorgehouden door netjes achter de “muur” te blijven die Laura om zich heen heeft. Lees verder

Deel:
facebooktwitterlinkedinmail

Waarom makkelijk doen als het moeilijk kan?

moeilijk-doen„Ik heb geen idee wat ik met het paard moet doen,” zegt Dirk Jan. Hij kijkt erg onzeker terwijl hij in zijn keurige maatpak met kaplaarzen eronder naast een groot bruin paard staat. Ik had hem niet zonder opdracht de paardenbak in moeten sturen bedenk ik me nu. Dirk Jan is echt zo’n type dat een concreet doel nodig heeft. Hij zei in het begin al dat hij het allemaal nogal zweverig gedoe vond met die paarden. Laat ik het voor hem maar niet erger maken dan het al is. Lees verder

Deel:
facebooktwitterlinkedinmail