Categorie archief: Zelfinzicht

Praktijkverhaal; doe ik het goed?

Doe ik het goed?

Kathleen is heel extravert. Luisterend naar haar spraakwaterval viel het me niet direct op, maar al vrij snel ontdekte ik iets. Kathleen vroeg steeds aan mij om bevestiging bij alles wat ze deed. Ik had haar gevraagd om met het paard los achter zich aan van de ene pion naar de andere pion te lopen. Tijdens deze korte oefening stelde ze al tien vragen!

  • Hoe moet ik dat precies doen?
  • Zal ik aan die kant beginnen met lopen of aan de andere kant?
  • Heb ik nu de goede kant gekozen?
  • Vind het paard het wel fijn?
  • Zou het paard niet liever die andere kant op willen?
  • Hoe vond je dat het ging?
  • Zal ik het nog een keer doen?
  • Hoe lang zal ik nog doorgaan?
  • Denk je dat het paard nog wil doorgaan?
  • Mag ik nu stoppen?

Jinnik_coaching_nieuwsbrief_2018

De vragen kwamen steeds op hetzelfde neer: Doe ik het wel goed? Op het moment dat ik me dit realiseerde kwam het paard in een rechte lijn naar mij toegelopen en naast mij staan. Zou hij daarmee bedoelen dat ik hier een belangrijk punt te pakken heb? Of wil hij gewoon even pauze? In ieder geval besloot ik dat dit een goed moment was om mijn observatie met Kathleen te delen. Misschien herkende ze het wel.

Voor het eerst tijdens de sessie was Kathleen stil. Het bleef stil. Ik kreeg meteen zelf een ‘Doe ik het nu wel goed’-gevoel. We zijn pas tien minuten bezig, meestal wacht ik wat langer met feedback geven. Gelukkig doorbreekt het paard de ongemakkelijke stilte. Hij stapt naar voren en gaat tussen ons in staan. Kathleen verstopt haar gezicht in de manen van het paard en begint te snikken. Als ze weer een beetje is bijgekomen vertelt ze me dat ze zich haar hele leven heeft afgevraagd of ze het wel goed doet. “Ik wilde altijd alles goed doen voor mijn ouders. Ik wilde dat ze trots op me zouden zijn. Dus deed ik alles wat er van mij verwacht werd. Nee, ik bedoel: wat ik dacht dat zij zouden willen dat ik zou doen!” Kathleen vertelt mij dat ze nu, midden veertig, in een fase zit waarin ze merkt dat ze geen idee heeft wat ze nou eigenlijk met haar leven wil. Ze weet niet wat ze zélf wil, omdat ze altijd heeft gedaan wat zij dacht dat haar ouders wilden dat ze zou doen. Ze heeft een burn-out gehad, is daarvan hersteld en nu? Nu staat ze met een groot zwart paard in de bak om er achter te komen wat haar nou echt gelukkig maakt in het leven.

Ik stel voor dat we met kleine stapjes beginnen. Zou ze de oefening waar we mee begonnen zijn, nog eens kunnen doen, maar dan zonder steeds aan mij om goedkeuring te vragen? Kathleen loopt dapper met het paard door de bak. Het paard staat regelmatig stil, Kathleen moet moeite doen om hem in beweging te houden en ik zie dat ze zich op de lip moet bijten om niet steeds een vraag te stellen. Als ik er naar vraag zegt ze: “Het voelt vreselijk! Ik heb geen idee wat ik moet doen en het voelt allemaal heel ongemakkelijk.” Ik leg haar uit dat het doorbreken van bestaande patronen altijd ongemakkelijk voelt. Dat is heel normaal. Als we nou in de paardenbak oefenen met het accepteren van dat ongemakkelijke gevoel, waardoor dat wat minder in de weg zit, zou ze dan thuis ook stappen durven zetten die patronen doorbreken?

In volgende sessies doet het paard zijn uiterste best om te zorgen dat Kathleen zich ongemakkelijk voelt. Maar Kathleen kan er steeds beter mee omgaan waardoor ze in de loop van de tijd de ruimte krijgt om te voelen wat haar gelukkig maakt en wat niet. Aan het eind van het traject heeft zij haar baan opgezegd en is ze in een compleet andere sector aan de slag gegaan. “Ik twijfel nog steeds wel eens,” zegt ze als ik haar aan de telefoon heb, “maar dan denk ik aan dat grote zwarte paard en krijg ik weer vertrouwen in mezelf.”

Deel:
facebooktwitterlinkedinmail

Praktijkverhaal #MeToo

#MeToo

“Ik wil leren om mijn grenzen beter aan te geven.” antwoordt Lisanne op mijn vraag wat ze wil bereiken met de paardencoaching. “Ik heb een burn-out gehad. Nu wil ik voor eens en altijd lerMeTooen om voor mezelf op te komen en nee te zeggen.”

Lisanne komt op mij over als een rustige, vriendelijke dame. Een beetje verlegen zelfs. Ze kijkt me niet aan tijdens het praten, in plaats daarvan kijkt ze naar het paard die ze op zijn hals aait.

Haar woorden klinken hard, haar lichaamstaal is zacht. Meent ze wel wat ze zegt?

Ik besluit eerst maar eens te kijken wat er gebeurt als ze met het paard aan de slag gaat. In mijn ervaring geeft het paard meestal ook wel aan of ‘grenzen’ een thema is of niet.

Lees verder

Deel:
facebooktwitterlinkedinmail

Video workshop IK met PK

Mini Workshop IK met PK
Voor meer Innerlijke Kracht met Paardenkracht

Doe mee met de oefeningen in deze video* over de 3 stappen van het IK met PK programma. Paardencoaches Ingrid Serruijs en Lonneke van Pelt nemen je mee door de stappen waarmee je meer PK in je leven kan krijgen. Lees verder

Deel:
facebooktwitterlinkedinmail

Het muurtje van Laura

Het muurtje van Laura

Muurtje_van_Laura“Ik vind het eigenlijk wel fijn hier achter mijn muurtje,” zegt Laura tegen mij als we erover hebben gesproken dat ze de mensen in haar omgeving onbewust op afstand houdt. Het paard had haar een spiegel voorgehouden door netjes achter de “muur” te blijven die Laura om zich heen heeft. Lees verder

Deel:
facebooktwitterlinkedinmail

Loslaten voor control freaks

[Gastblog] Loslaten voor control freaks

EquiDay Teambuildig“Stap de roundpen in en leid het paard door de slalom”. Dit was een van de opdrachten die we zaterdag moesten doen tijdens onze teambuildingdag met de vrijwilligers. Easy! Toch?

Jawel, natuurlijk. Maar ik mocht er GEEN techniekjes bij gebruiken. Wel mocht het halster met leadrope aan, als ik dat wilde. Lees verder

Deel:
facebooktwitterlinkedinmail

Als je te streng voor jezelf bent

Als je te streng voor jezelf bent

ogen_geslotenWat moest ik hier nou op zeggen? Susan was zo hard voor zichzelf. In alles wat ze zei klonk de strengheid door. In elke zin kwam het woord ‘moeten’ voor. Zo te horen legt Susan de lat voor zichzelf behoorlijk hoog. Het is nooit goed genoeg. Het kan altijd beter. En meer. En sneller. Lees verder

Deel:
facebooktwitterlinkedinmail

Het ‘Door de mand vallen’-syndroom

Het ‚Door de mand vallen’-syndroom

Coachpaard_graast„Ik moet er vaak gewoon om lachen als mensen mij succesvol noemen. Ik ben dan wel directeur van een goedlopend bedrijf en iedereen ziet mij als een zelfverzekerde dame, maar van binnen ben ik eigenlijk gewoon nog een onzeker meisje.” Antoinette* is bij mij gekomen omdat ze, in haar eigen woorden,’nu wel eens de waarheid wil horen’. Ze is een beetje bang voor paarden, maar ze denkt wel dat de paarden de enige zullen zijn die eerlijk tegen haar zijn. Daarom staat ze nu toch met haar Dubaries in de modder tussen de paarden.

„Ik ben zo bang dat ik vroeg of laat een keer door de mand val. Dat iedereen zal zien dat het alleen maar toeval is dat ik in de directeursstoel terecht ben gekomen. Dat ze zullen zien wie ik echt ben…” Daarom wil ze van de paarden horen wat nou de echte waarheid is. Hoe de paarden dat precies aan haar moeten duidelijk maken, mag ik bepalen. Ik ben tenslotte de paardencoach. Lees verder

Deel:
facebooktwitterlinkedinmail

De zwangere paardencoach

De zwangere paardencoach

Zwangere_paardencoachDaar stond ik dan met mijn zwangere buik in de paardenbak. Ik vroeg me af of dit nou wel zo’n goed idee was. Toen ik zei dat ik met zes maanden zwangerschap nog prima een coachingsessie kon begeleiden wist ik niet dat het hier over zou gaan. Dat het zo dichtbij zou komen.

Tegenover mij staat Mira*. Ze heeft moeite om haar verhaal te vertellen. Alleen haar man weet er van zegt ze. „Begin maar gewoon bij het begin,” zei ik om haar op weg te helpen, niet wetend dat het begin van haar extreme angsten en paniekaanvallen de geboorte van haar eerste dochter was. Lees verder

Deel:
facebooktwitterlinkedinmail

Kid het vergeten coachpaard

Tijdens de coachweek “IK met PK” in Zweden, maken we bijzondere dingen mee. De komende dagen delen we de aantekeningen uit onze reisverslagen met je. Hieronder vind je de les die coachpaard Kid ons leerde over gevoelens die we liever niet willen zien en het effect daarvan.

Lees verder

Deel:
facebooktwitterlinkedinmail

De les van Blue: Ik blijf bij je

Tijdens de coachweek “IK met PK” in Zweden, maken we bijzondere dingen mee. De komende dagen delen we de aantekeningen uit onze reisverslagen met je. Hieronder vind je de les die Blue, een van de paarden van de Sun Dance Ranch, ons te leren had.

De les van Blue: Ik blijf bij je

Les_van_BlueNa de lange reis van gister (voor iedereen toch wel weer spannend hoor kinderen en dieren thuis achterlaten, helemaal alleen naar Schiphol, spannend!) zijn we gister allemaal heel vroeg naar bed gegaan. Uitrusten stond heel hoog op het wensenlijstje van de deelnemers. Laat het hier nou net de ideale plek zijn om dat voor elkaar te krijgen. Rust genoeg hier 😉
Lees verder

Deel:
facebooktwitterlinkedinmail