Auteursarchief: wendeladentonkelaar

[PaardencoachBoek] Er is meer tussen hemel en paarden

Boek recensie: Er is meer tussen hemel en paarden

img_9140Het boek “Er is meer tussen hemel en paarden” is een verzameling verhalen uit de praktijk van paardencoach Tirza Brouwer. Het zijn verhalen die gemakkelijk los te lezen zijn. Maar wie het boek van voor naar achter leest krijgt ook een inkijkje in Tirza’s persoonlijke leven en haar eigen ontwikkeling als paardencoach. Lees verder

Deel:
facebooktwitterlinkedinmail

Paardencoaching voor ongeduldige mensen

Paardencoaching voor ongeduldige mensen

ongeduldige_mensenAnderhalve minuut. Ik had de tijd bijgehouden. Anderhalve minuut had ze het geprobeerd, toen gaf ze het op. „Het werkt niet. Hij doet het gewoon niet.” zei ze over het coachpaard dat weigerde om in beweging te komen. Ze vervolgde met: „Ik ben nou al zo lang bezig en ik heb alles al geprobeerd. Ik stop er mee.” Enigszins gefrustreerd liep ze de bak weer uit en kwam bij me staan.

Ik vertelde haar dat ik de tijd had bijgehouden. Anderhalve minuut was ze bezig geweest met het paard. Ze keek me verbaasd aan. Ze geloofde het niet. Ik liet haar de timer op mijn telefoon zien. Haar ogen werden groot, ze dacht er even over na en begon toen te lachen. „Nou ja, dat bedoelde ik dus toen ik vertelde dat ik nogal ongeduldig kan zijn. Voor mijn gevoel was ik al uren met het paard bezig en mijn geduld was echt op.” Lees verder

Deel:
facebooktwitterlinkedinmail

Ik heb geen tijd voor een coachingsessie

Ik heb geen tijd voor een coachingsessie

Man_hindernis_libertyHij had eigenlijk helemaal geen tijd voor deze coachingsessie. Hij had de hele dag meetings en moest tussendoor ook nog een hele berg sollicitaties beoordelen. Of we de sessie niet konden verzetten had hij mij de dag tevoren gevraagd. Ik antwoordde dat mij dit nou juist een uitstekende dag leek voor een coachingsessie, een betere dag kon ik niet bedenken. De reden dat Willem dit traject bij mij volgde, was juist dat hij zo veel last had van de stress op zijn werk. Zo’n stressvolle dag vol meetings leek mij dus de perfecte gelegenheid om de ontspanningstechnieken waar we al langer mee bezig waren, in de praktijk te brengen.
Lees verder

Deel:
facebooktwitterlinkedinmail

Het ‘Door de mand vallen’-syndroom

Het ‚Door de mand vallen’-syndroom

Coachpaard_graast„Ik moet er vaak gewoon om lachen als mensen mij succesvol noemen. Ik ben dan wel directeur van een goedlopend bedrijf en iedereen ziet mij als een zelfverzekerde dame, maar van binnen ben ik eigenlijk gewoon nog een onzeker meisje.” Antoinette* is bij mij gekomen omdat ze, in haar eigen woorden,’nu wel eens de waarheid wil horen’. Ze is een beetje bang voor paarden, maar ze denkt wel dat de paarden de enige zullen zijn die eerlijk tegen haar zijn. Daarom staat ze nu toch met haar Dubaries in de modder tussen de paarden.

„Ik ben zo bang dat ik vroeg of laat een keer door de mand val. Dat iedereen zal zien dat het alleen maar toeval is dat ik in de directeursstoel terecht ben gekomen. Dat ze zullen zien wie ik echt ben…” Daarom wil ze van de paarden horen wat nou de echte waarheid is. Hoe de paarden dat precies aan haar moeten duidelijk maken, mag ik bepalen. Ik ben tenslotte de paardencoach. Lees verder

Deel:
facebooktwitterlinkedinmail

De zwangere paardencoach

De zwangere paardencoach

Zwangere_paardencoachDaar stond ik dan met mijn zwangere buik in de paardenbak. Ik vroeg me af of dit nou wel zo’n goed idee was. Toen ik zei dat ik met zes maanden zwangerschap nog prima een coachingsessie kon begeleiden wist ik niet dat het hier over zou gaan. Dat het zo dichtbij zou komen.

Tegenover mij staat Mira*. Ze heeft moeite om haar verhaal te vertellen. Alleen haar man weet er van zegt ze. „Begin maar gewoon bij het begin,” zei ik om haar op weg te helpen, niet wetend dat het begin van haar extreme angsten en paniekaanvallen de geboorte van haar eerste dochter was. Lees verder

Deel:
facebooktwitterlinkedinmail

Hoe je je kan vergissen als coach

Neus_paardTijdens de opleiding tot paardencoach oefende ik thuis met het geven van een coachingsessie en filmde deze ook. Iedere keer als ik ging oefenen stond ik daar in de bak, na een slapeloze nacht. De stemmetjes in mijn hoofd maakte me enorm onzeker. ”Stel je wel de goede vragen, weet je wel genoeg, geen gesloten vragen, vul niet in, kijk naar het paard, observeer, vertaal het gedrag van het paard, hoe ga je om met weerstand.”

Tijdens de betreffende coachingsessie bevroor het paard (een “freeze”), dat was 2 jaar lang mijn idee. Het paard stond, deed niets, was een standbeeld. Bij paarden is een freeze een teken van angst. Een signaal wat ik als coach zeer serieus neem. Lees verder

Deel:
facebooktwitterlinkedinmail

Ik voel niets

Ik voel nietsIk voel helemaal niets, zei ze toen ze bij het paard stond. Het coachpaard was het er mee eens, hij draaide zich direct om en liep weg. Hier valt niets te coachen, dacht hij zeker. Ik was even van mijn stuk gebracht. Dit was wel het laatste wat ik verwacht had van iemand die bij mij was gekomen omdat ze maandenlang huilend in bed had doorgebracht.

Lees verder

Deel:
facebooktwitterlinkedinmail

Op zoek naar de ontspan-knop

„Alleen als ik bij mijn paard ben.” antwoordt Saskia op mijn vraag of er ook wel eens momenten zijn dat ze geen onrust in haar hoofd heeft. “Dat is het enige moment dat ik me echt rustig voel.” Lachend voegt ze er aan toe: “Dat moet ook wel, want anders kan ik hem niet eens uit de wei halen!”

Saskia vertelt mij dat ze altijd al iemand is geweest die veel nadenkt, vaak piekert en gebeurtenissen steeds weer afspeelt in haar hoofd. De laatste tijd is er zo veel gebeurd in haar leven dat haar hoofd „op hol is geslagen” (om maar even in paardentermen te blijven). Ze ligt nachten wakker omdat ze haar hoofd niet uit kan zetten. Overdag kan ze zich niet op haar werk concentreren. Haar kinderen klagen dat mama er niet bij is met haar hoofd. Aan het eind van de dag is ze doodmoe van al dat nadenken. Ze is er helemaal klaar mee. Ze wil rust in haar hoofd. Lees verder

Deel:
facebooktwitterlinkedinmail